توسط سلوا اوزلی
رصدخانه زمین لامونت-دوهرتی (LDEO) یک موسسه تحقیقاتی مشهور جهانی در دانشگاه کلمبیا است که در سال 1949 برای مطالعه سیستم های طبیعی زمین تأسیس شد. دانشمندان LDEO جزو اولین کسانی بودند که کف دریا را نقشه برداری کردند، شواهدی را برای تئوری تکتونیک صفحه، رانش قاره ارائه کردند و یک مدل کامپیوتری توسعه دادند که رویدادهای ال نینو را پیش بینی می کرد. تحقیقات LDEO همه چیز را از شکل‌گیری زمین، ماه و منظومه شمسی، و حرکت کربن و سایر مواد از طریق سیستم زمین، از جمله جو، اقیانوس‌ها و زمین، با استفاده از انواع مواد زمین از رسوبات گرفته تا رسوبات غارها تا حلقه‌های درخت برای شناسایی تغییرات و تغییرات آب و هوایی گذشته پوشش می‌دهد.
استفاده از علم و هنر برای ترویج COP30
دانشگاه کلمبیا، رصدخانه زمین لامونت-دوهرتی
https://www.youtube.com/watch?v=8ryYqv2WJ_M
پیش از کنفرانس امسال تغییرات آب و هوایی سازمان ملل متحد (COP30) در بلم، برزیل با موضوع “از جنگل ها تا دریا” که به هم پیوستگی این دو اکوسیستم حیاتی اشاره دارد، در سپتامبر، آزمایشگاه حلقه درختی LDEO پنجاهمین سالگرد خود را جشن گرفت. آزمایشگاه حلقه درختی برای برجسته کردن مشارکت خود در تحقیقات اقلیمی و زیست محیطی در طول پنج دهه گذشته، که بر استفاده از حلقه‌های درختان برای درک گذشته و آینده تغییرات آب و هوایی متمرکز بود، جلسه‌ای برگزار کرد. این شامل ایجاد رکوردهای جهانی آب و هوا، توسعه روش های کمی جدید و تجزیه و تحلیل چگونگی واکنش جنگل ها به رویدادهایی مانند امواج گرما و خشکسالی، با تمرکز ویژه بر نقش آنها در چرخه کربن جنگل است.
بلایای آب و هوایی با الهام از استادان بزرگ، نمایش هنری هوش مصنوعی توسط مری تیگرین
https://www.youtube.com/watch?v=uj4_ICdUC84
مری تیگرین الهام بخش نمایشگاه خود در LDEO را که در رویداد شبکه میراث آب و هوا در COP30 ارائه شده است، توضیح داد: “در هشت سال گذشته، من این فرصت را داشتم که به عنوان مدیر هنری در ClimateChangeResources.org، یک وب سایت غیرانتفاعی گسترده که به مسائل مربوط به تغییرات آب و هوایی اختصاص داده شده است، کار کنم. شروع کردم به کاوش در محدوده هوش مصنوعی بینگ برای ایجاد تاثیرات تصویری بینگ در محدوده هوش مصنوعی متن-تصویر-تصویر-تصویری از متن-تصاویر جدید بینگ. اکوسیستم ها و محیط های زیست محیطی که از محیط های زمینی (جنگل ها، آتش سوزی های جنگلی، خشکسالی) تا محیط های دریایی (افزایش سطح دریا، اسیدی شدن اقیانوس ها، آلودگی های پلاستیکی) را شامل می شود که موضوع COP30 از جنگل تا اقیانوس را تکمیل می کند.
با کار با هوش مصنوعی، می‌توانم تصویری بسازم که به نظر می‌رسد توسط هنرمندی چیره‌دست از گذشته‌های دور کشیده شده است که یک بحران محیطی را از آینده به تصویر می‌کشد. و بدین ترتیب پروژه هنری من آغاز شد.»
تحقیقات آمازون LDEO
دانشمندان LDEO در حال انجام تحقیقات گسترده ای بر روی جنگل های بارانی آمازون هستند که مطابق با موضوع COP30 “از جنگل ها تا دریا” است. آنها در مورد نرخ فعلی جنگل زدایی در آمازون برزیل نگران هستند، زیرا ادامه جنگل زدایی و تغییرات آب و هوایی باعث دگرگونی های قابل توجهی می شود، استرس آب را افزایش می دهد و به طور بالقوه آمازون را به سمت یک نقطه اوج بحرانی یا مرگ انبوه سوق می دهد که پیامدهای آب و هوایی جهانی را به همراه خواهد داشت. از آنجا که جنگل ها زیستگاه های حیاتی برای بیش از 80 درصد از گونه های زمینی، از جمله گونه های متعددی از پرندگان، پروانه ها و خرگوش ها هستند، که تمرکز آثار هنری هنرمند هانت اسلونم است.
هانت اسلونم
https://www.youtube.com/watch?v=Qn5ZLvHOoK0
هانت اسلونم الهام بخش تمرکز نقاشی‌هایش بر پروانه‌ها، پرندگان و خرگوش‌ها را که در رویداد شبکه میراث آب و هوایی COP30 به نمایش گذاشته شده‌اند، توضیح داد: «تمرکز من بر پروانه‌ها، پرندگان و خرگوش‌ها ریشه در آمیزه‌ای از تجربیات شخصی، یک ارتباط معنوی عمیق با طبیعت دارد. این ارتباط قوی با طبیعت و مبنای نمادین زندگی من در مکان‌های نمادین ارائه می‌دهد. و نیکاراگوئه به من چشم اندازی منحصر به فرد داده است و به فرم ها، رنگ ها و شکل های این موجودات زنده زیبا اجازه می دهد که خلاقیت من را با تأثیر عمیق بر زندگی و هنر من به طور مداوم تقویت کند.
آمازون محل زندگی حداقل 35 درصد از گونه‌های پروانه‌های شناخته‌شده در جهان است، تخمین زده می‌شود که حداقل 7000 گونه در جنگل‌های بارانی زندگی می‌کنند، از جمله گونه‌های معروفی مانند مورفو آبی چشمگیر که به‌خاطر بال‌های آبی رنگین کمانی‌اش معروف است و پروانه جغد که چشم‌های بزرگی روی بال‌های خود دارد تا ترسانده شوند. و تقریباً 1300 گونه پرنده، که حدود 14 درصد از کل گونه های پرندگان در جهان را شامل می شود، از جمله بسیاری از گونه های بومی، بومی و پرندگان با سازگاری های منحصر به فرد، مانند طیف گسترده ای از پرندگان گرمسیری، از جمله گونه های نمادین مانند ماکائو آبی و زرد، ماکائو قرمز مایل به قرمز و توکان. جنگل زدایی در آمازون به طور مستقیم باعث کاهش گونه های پرندگان تخصصی جنگل با از بین بردن زیستگاه آنها می شود که منجر به کاهش جمعیت، کاهش منابع غذایی، افزایش شکار و تکه تکه شدن جمعیت می شود. و همچنین «رودخانه‌های پرنده» آمازون را مختل می‌کند، رودخانه‌های جوی رطوبتی که باعث خشکسالی در مناطق بادگیر می‌شوند و به طور بالقوه منطقه را به یک دشت‌زار تبدیل می‌کنند.
دانشمندان LDEO نه تنها “رودخانه های پرنده” آمازون، بلکه نقش رودخانه آمازون – محل زندگی ماهی دیسکس بومی – را در زنجیره غذایی اقیانوس مطالعه می کنند. آنها در حال بررسی این موضوع هستند که چگونه جریان رودخانه آمازون، که مقادیر عظیمی از آب شیرین، رسوبات و مواد مغذی حیاتی (مانند فسفر و سیلیکات) را به مناطق گرمسیری غربی اقیانوس اطلس شمالی منتقل می کند، به شکوفه های جلبک های بزرگ کمک می کند. این اساس یک شبکه غذایی دریایی قابل توجه را تشکیل می دهد و نقش مهمی در چرخه کربن اقیانوس دارد.
عاشقان اقیانوس و رودخانه از سلوا اوزلی
https://www.youtube.com/watch?v=Zd20V0j3ckA
سلوا اوزلی که نمایشگاهی در LDEO با دانشمند، نویسنده و عکاس یان هاتون دارد، توضیح داد که چرا او بر روی ماهی‌های دیسکی از رودخانه‌های آمازون تمرکز کرده است در نمایشگاه خود با عنوان «عاشقان اقیانوس‌ها و رودخانه‌ها» برای موزه دریایی هاور دو گریس، که در رویداد شبکه میراث آب و هوا در COP30 ارائه شد. این ماهی‌های رنگارنگ بومی حوضه رودخانه آمازون و شاخه‌های آن هستند، جایی که معمولاً در مناطق جنگلی انبوه و کم حرکت یافت می‌شوند.
تحقیق LDEO در مورد گرم شدن اقیانوس ها
گروه Ocean Carbon LDEO از یادگیری ماشینی برای تخمین شار کربن اقیانوس استفاده می کند. کار آنها به طور مستقیم از مضامین کلی کاهش تغییرات آب و هوایی و درک نقش اقیانوس به عنوان یک غرق کربن پشتیبانی می کند که با موضوع COP30 از جنگل ها تا دریا مطابقت دارد.
محققان همچنین گرم شدن اعماق دریاها و تأثیر افزایش دما بر اکوسیستم های دریایی و جریان های اقیانوسی را مورد مطالعه قرار داده اند. افزایش دمای اقیانوس ها در اثر تغییرات آب و هوایی باعث لایه بندی می شود که با به دام انداختن گرما و مواد مغذی در لایه بالایی جریان ها را تغییر می دهد. این امر گردش اعماق اقیانوس ها را کاهش می دهد و می تواند سیستم های اصلی فعلی را تضعیف کند و اکوسیستم های دریایی را از طریق تغییر در توزیع مواد مغذی و اکسیژن تحت تأثیر قرار دهد و منجر به پیامدهایی مانند سفید شدن مرجان ها و تغییر در محدوده گونه ها شود. سفید کردن صخره‌های مرجانی بزرگ و جنوبی‌ترین صخره‌های باز اقیانوس در پارک دریایی لرد هاو و تغییرات در محدوده گونه‌های حلزون دریایی، تهدید وجودی را که تغییرات آب و هوایی برای محیط‌زیست دریایی ایجاد می‌کند برجسته می‌کند.
بهشت اثر یان هاتون و سلوا اوزلی
https://www.youtube.com/watch?v=MZGorGmnvew
ایان هاتون تأثیر گرم شدن اقیانوس ها بر حلزون های دریایی را که در نمایشگاه خود در LDEO که در رویداد شبکه میراث آب و هوایی COP30 ارائه شده است، توضیح داد. «از سال 2013، پروفسور استفان اسمیت (آکوامارین استرالیا) و من (موزه جزیره لرد هاو) میزبان برنامه سرشماری حلزون دریایی، یک پروژه علمی درازمدت شهروندی است که در سراسر استرالیا و در مکان‌هایی در اندونزی و وانواتو گسترش یافته است، با بیش از 4000 شرکت‌کننده، و به صورت عکاسی توزیع بیش از 1100 گونه از گونه‌های عمومی را با استفاده از گونه‌های عمومی تا تاریخ ثبت می‌کند. حلزون ها، داده های ارزشمندی را در مورد چگونگی تغییر جمعیت حلزون های دریایی به دلیل گرم شدن اقیانوس ها ارائه می دهند.
هنر در LDEO با علم ملاقات می کند
تحقیقات موضوعی جنگل به دریا LDEO و نمایشگاه‌های COP30 پیوند این دو اکوسیستم حیاتی را از طریق هنر و علم به نمایش می‌گذارد تا بیان ایده‌های اصلی را تشویق کند که تأثیر طولانی‌مدت و دگرگون‌کننده دارند. پروفسور استیون گلدشتاین، مدیر موقت LDEO، خاطرنشان می کند که “علم و هنر دارای ویژگی های مشترک بسیاری هستند. جوهر علم این است که از تخیل خود با مشاهده و منطق استفاده کنیم تا دنیای اطرافمان را همانطور که هست، بوده و در نهایت خواهد بود درک کنیم، در حالی که هنر نیز بیانی از تخیل ما از آنچه هست، بود یا می تواند باشد.” او استفاده از هنر و علم را با هم تشویق کرد تا نقش حیاتی علم زمین در درک ما از نحوه عملکرد سیاره ما را به عموم مردم منتقل کند، که باید به عنوان مبنایی برای یافتن راه حل هایی برای بحران آب و هوا باشد. هنر با علم ملاقات می کند
اخبار فوری بیشتر را اینجا ببینید.
